miércoles, 13 de marzo de 2013

9ª ENTREGA

Cuando las cosas vienen mal dadas...

Al contrario que el último día, cuando añadí un pequeña entrada feliz como un regaliz, hoy me toca relatar uno de esos días para olvidar.

ACONTECIMIENTOS:

Esta fecha tan especial (en relación al santoral y a la curiosidad de los números) no se me olvidará en mucho tiempo. Resumiendo, para no aburrir al personal comentaré que ayer mismo por la mañana recibí una carta del Kela (el organismo responsable de realizar los pagos a gente desempleada o en prácticas) diciéndome que por un problema con los papeles y debido a unos cambios en la legislación no puedo seguir desarrollando el trabajo en el colegio como hasta ahora y lo más seguro es que no vea ni un € por la labor realizada en los últimos dos meses que todavía me adeudan. Ya se han hecho las reclamaciones pertinentes y estamos esperando la decisión final que (nos quejamos de España) puede tardar entre dos y tres meses!

La noticia, como os podéis imaginar, ha sido todo un jarro de agua fría. Después de todos los problemas del principio, de los difíciles momentos vividos por aquí antes de las navidades y sintiendo que las cosas empezaban a funcionar, ahora me encuentro con esto.
Hoy es uno de esos días que me gustaría borrar de tu vida pero también uno de esos en los que te das cuenta de lo afortunado que eres teniendo a gente a tu alrededor que te apoya y te anima aún cuando las cosas van mal.
Estos 6 meses aquí han sido muy duros, con muchas decepciones pero también con buenos momentos. Quien me conozca sabe que no soy un tipo derrotista o pesimista, soy de los de "siempre po-si-ti-vo" y lo de los que no se rinden jamás. Yo no llamaría a esta experiencia fracaso pero utilizando esa palabra me gustaría citar una frase de Truman Capote: "el fracaso es condimento que da sabor al éxito", siguiendo sus palabras...estoy deseando saborear el mio! ;)

TRABAJO:

Hasta ayer, perfecto! Como podéis imaginar, después de todo este tiempo ya me sentía completamente integrado. Tanto los profesores como los alumnos estaban felices conmigo, todo era de color de rosa... 

FUTURO:

Creo que es necesario añadir esta nueva sección. La cosa a día de hoy y todo está muy reciente (y yo muy calentito, pese a los -25ºC de esta mañana) no tengo nada claro lo que hacer. Mi intención era estar aquí hasta principios de junio e ir buscando cosas mientras tanto porque teniendo únicamente las clases de deporte que me ocupan 2h a la semana...
La cosa es que necesito pensar, pensar mucho y decidir bien. La situación global que se nos ha presentado, en especial a los de mi generación, no es nada halagüeña pero siguiendo con las frases famosas: "no existe el fracaso, salvo cuando dejamos de esforzarnos" y yo nunca cederé ante las trabas de esta vida que ha dejado de ser fácil del día a la mañana.

LEISURE TIME:

Tenía muchas ganas de escribir esta nueva entrada pero pese a mis esfuerzos las noticias de estas últimas horas han cambiado esa ambición.
Pero intentando olvidar os contaré que este último mes ha sido más movido que el anterior, aunque solo sea por la semana de vacaciones que hemos tenido. La semana 10 en el calendario escolar fines es la "semana blanca española" pero con 7 días vacaciones que había que aprovechar. 
The Old Town Square , Warszawa
Tenía ganas de escapar de esta nevera y por fin se me planteaba una buena oportunidad. El destino elegido fue Polonia. Allí pude visitar, disfrutando de una inmejorable compañía, su capital, Varsovia y la bonita Wroclaw. Pero lo mejor del viaje estaba por llegar, 3 días en una de las capitales de Europa más interesantes, ya no sólo por sus monumentos y actividades sino por sus precios; comer deliciosos platos hasta no poder más por 5€, beber una buena pinta por 1€ o ir a ver la Ópera de Aida por 2€, sólo se puede hacer en Praga. Un viaje espectacular, con sus momentos de tensión (menudos pájaros están hechos estos polacos) y sus momentos inolvidables.
Reloj astronómico, Praga
Aparte de eso, sigo con mis entrenamientos. He empezado a correr en serio de nuevo, la cadera no está al 100% pero por ahora aguanta. 

TIEMPO:

Se nota, se nota mucho que estamos acercándonos irremediablemente a la primavera y no precisamente por las temperaturas, llevamos varías mañanas a -25ºC sino por la luz y el sol. El invierno se resiste a abandonarnos, bajas temperaturas y tormentas de nieve nos sorprenden cada semana pero el domingo ya tendremos 12h de luz y el próximo mes 15h y así hasta llegar a las 22h en junio (que espero ver!), y lo mejor de todo es que el sol empieza a brillar con fuerza...un poco de FELICIDAD!

CURIOSITIES:

36. Siguiendo con el tema de la luz...antes de que pase más tiempo y apenas haya noche tengo que contaros que aquí todo el mundo utiliza reflectores en sus abrigos. Los venden en el super y los hay de todos los tipos, formas y colores pero lo importante es que todo el mundo lleve al menos uno. Algunos van más allá, utilizan frontales no solo ellos también...sus perros! No tengo foto todavía pero prometo trabajar en ello.

37. Y antes de que llegue definitivamente la primavera contaros también que los chicos van al cole en bici pero también los hay que van en trineo (de esos que son como un patinete) o esquiando pero lo más gracioso es cómo traen sus mochilas...


38. Menudas caras ponían los alumnos cuando les corregía los ejercicios, aquí los ticks significan mal y el símbolo de división inclinado bien. 

39. Las ofertas de los super de Finlandia son de risa, aquí pueden llegar a ofertar algún producto con descuentos ridículos de 1 céntimo. Pero lo mejor de todo es ponen precios terminados en 0.99€ y aquí que las monedas de 1 y 2 céntimos no existen...

Pronto volveré con más aventuras, no se desde dónde pero seguro que volveré!

Besos para tod@s!





sábado, 2 de marzo de 2013

1/3/13 - Uno de esos días...perfecto!

Así ha sido este viernes que ahora termina.
En el cole no hemos tenido clases al uso sino que hemos dedicado el día entero (al igual que ayer) a juegos y actividades ;) Además hoy se ha acabado a las 11h!! Como hacía un día buenísimo me he ido a hacer marcha nórdica aunque, sinceramente, he durado poco. El sol, que "pegaba con fuerza", me ha invitado a tirarme a la nieve y disfrutarlo cual guiri en nuestras playas...un verdadero placer!
Ya en casa, Alex me ha confirmado que vendrá por aquí a finales de abril. Terhi y las niñas se han ido a pasar unos días a casa de los abuelos así que aprovechado la calma reinante en el hogar, me he dormido una siesta de las que hacen historia a la que le ha seguido un poco de ejercicio, hoy tocaba correr. 
Ducha, cena señorial y...
Maikkula, 1/3/13




Además, hoy empieza una semana de ................................................. VACACIONES!!


jueves, 14 de febrero de 2013

8ª ENTRADA



Esta 8ª entrega ha tardado más de lo normal en llegar, lo sé, pero las circunstancias así lo han querido.
Antes de empezar, al final ni fin del mundo ni ná, menudo aburrimiento! así que, FELIZ 2013 para todos!
ACONTECIMIENTOS:
Las vacaciones fueron excelentes, 20 días que aproveché al máximo para recargar las pilas disfrutando de mi país, mi cultura y mi gente. Además, me dio tiempo de compartir un maravilloso viaje en familia en el que visitamos el norte de España (bendito tapeo!) y una de las joyas francesas: la región de los MIDI-PYRÉNÉES.
Pero retomemos el hilo del Blog. El 14 del pasado mes , después de casi 13 horas de viaje y de sobrevivir al último vuelo en avioneta (porque a eso no se le puede llamar avión) desde Estocolmo, volví a pisar mi nueva casa de madrugada. 
Desde entonces ha pasado un mes y la verdad es que por lo general, con pocas novedades. Sigue haciendo frío y hay mucha, pero que mucha nieve.
Las niñas tan felices como siempre, contentas de tenerme en casa de nuevo y Terhi, poco a poco mejorando, ya camina sin ayuda por la casa. Todas tuvieron un virus estomacal que hizo de esa semana la más loca desde hacía tiempo, pero yo aguanté estoicamente! Será por los genes hispanos o por mis baños en el Avanto (véase en la sección de tiempo libre).
A las dos semanas de llegar, y tras 5 años y medio compartiendo la vida juntos, mi amado ordenador me dijo adiós! :( Ya tengo otro, no es lo mismo y encima, éste tiene teclado escandinavo! 
Pero hablando del presente, hoy ha sido un día especial, el YSTÄVÄNPÄIVÄÄ!! Que aunque se parece a San Valentín, tiene un sentido bastante más amplio; me explico: literalmente, significa el día de los amigos, por lo que aquí esta fiesta la pueden disfrutar todos y no sólo aquellos que (por suerte o por desgracia) tengan pareja. En concreto en el cole ha habido varios acontecimientos a destacar. Primero, esta mañana se ha empezado a construir el castillo de nieve anual en el patio. Por ahora, se parece poco a cualquier tipo de construcción pero ya sobrepasa los 2 m. de altura... Después, se han parado las clases durante dos horas, tiempo que hemos aprovechado  para dedicarnos buenas palabras, risas y hasta unos bailes en el gimnasio todos juntos (no han faltado la Macarena y el Aserejé). Además, se han repartido todas las tarjetas cursis que se habían ido acumulando a lo largo de la semana. A mí me han tocado dos!! Pero como cosa especial, contaros que cada uno de los profes y los 150 alumnos, llevábamos colgados en el pecho un corazón gigante de cartulina. En él y tras darnos un abrazo y desearnos un feliz día, firmábamos en el corazón del otro. Echando garabatos a tutiplén y siendo abrazado por la chavalada, me he sentido, por unos momentos, una gran estrella. Pero lo más destacado ha sido que todos estaban de buen humor, incluso se reían! Ojalá todos los días fuesen así!  
TRABAJO:
A los dos días y tras resolver con algunas dudas el tedioso papeleo volví al cole  y en principio estaré  hasta junio. Una alegría para mí ser recibido con cariño por la mayoría de los alumnos (siempre hay algún niño fines, fines) y volver a empezar aquí. Hay nuevos proyectos en la agenda y todos tienen muy buena pinta. Y en eso estamos!
Lo más destacado en cuanto a novedades laborales es que empecé a colaborar con el otro colegio de Maikkula y con el Instituto, y la verdad, espero que esto siga adelante porque es con los mayores con los que realmente disfruto dando clase.
Por cierto, después del revuelo montado por el Follonero y su reportaje sobre la comparativa entre los sistemas educativos españoles y finladés, deciros que CASI todo lo que se muestra es verdad, pero hay algunas cosas en las que, por lo menos mi centro, difiere un poco:
- puede haber hasta 31 niños en una clase, con un sólo profesor.
- sólo tienen dos recreos.
- en el comedor no tenemos un semáforo que mida el volumen, tampoco hace falta. 
En cuanto al equipo de fútbol, por llamarlo de alguna manera, deciros con pena que a día de hoy no estamos trabajando en ello más. Hubo algunos problemillas con el manager del equipo durante las Navidades, nunca me llegaron a contar la verdad pero por lo visto hasta la prensa se hizo eco del escándalo así que han dicho que hasta nuevo aviso, nada de nada.
TIEMPO:
En cuanto a las temperaturas, variable, de -5 a -20 pero...notición: hace una semana estuvimos por unas horas en positivo! Eso es una locura, con la nieve acumulada en la carretera y aceras con temperaturas cercanas a 0 la nieve se vuelve un chof-chof de lo más molesto, se hace difícil conducir el coche e imposible la bici, y hasta te cuesta avanzar caminando…veremos cómo lo hacemos en primavera. 
La nieve no deja de caer, lo que significa, más trabajo en el jardín (tenemos que abrir pasos para llegar a la carretera y poder salir de casa).
Pero lo mejor es que la oscuridad va dejándonos a pasos agigantados. Ya hay luz cuando voy y salgo del cole! Es maravilloso y cuando tenemos un día soleado (sólo 3 en este mes) es todo alegría y felicidad.
LEISURE TIME:
He tenido poco en éstas semanas pero siempre encuentro el tiempo necesario para mis entrenamientos y fiestecillas. En relación a lo primero, comentar que estoy a tope…entrenando 5  días por semana con el equipo de triathlon y en cuanto a lo segundo…igual! ;) Hemos construido un pequeño pero consistente grupo de gente con el que se disfruta por lo menos una noche a la semana. Siempre hay alguna fiesta en casa de alguien o algún tipo de evento que hace que nos veamos, que siga así!
Añadir, que por casualidades de la vida, conocí hace un par de semanas a un grupo de españoles en un bar. No fue difícil dar con ellos porque dos malagueños, un canario y un vasco hablando en un local finlandés…no pasan desapercibidos! Dos informáticos trabajando, otro casado con una finesa viviendo del cuento y otro, se vino también por amor pero este frío congeló la relación y se está buscando la vida, ahora solo. Con ellos veo los partidetes de fútbol (imaginaos el cachondeo!) y estamos planeando algún que otro viaje.
Avanto en Tuira, enero 2013
Por ultimo, contaros que en este mes he tenido tiempo de retomar dos actividades puramente finesas, el patinaje sobre hielo y el avanto. Todavía no me he roto nada practicando con los patines, tiempo al tiempo, y sobre el avanato, explicaros que es meterse en una zona del río donde rompen la capa de hielo y disfrutar de los beneficios del agua fría en tu cuerpo. Dicen que es sano, que te hace más fuerte…me cago yo en los doctores y sus recomendaciones, seguro que ninguno de ellos hace este tipo de locuras.

De todas formas, le he empezado a coger el gustillo, sobre todo a la sensación que te queda después. Eso sí, si algún día muero o le pasa algo a mi corazón, haced el favor de pedir explicaciones a esta gente. Con la sauna no hay descanso, al menos 3 veces por semana.

La sección de viajes queda reducida esta vez a uno que hicimos a un pueblo cercano con la intención de comer un delicioso plato de salmón pero el “restaurante” estaba cerrado así que aprovechando el viaje, paseamos sobre el mar helado y aprendimos las artes de la pesca sobre hielo con la ayuda de un rudo pescador y su hijo. Pero como he dicho anteriormente, los próximos meses prometen.

Pasemos ahora a la sección más divertida y sorprendente...THE CURIOSITIES ARE COMING AGAIN!

32. En todos los centros educativos de primaria y secundaria, los únicos que llevan calzado en su interior son los profesores. Los niños van en calcetines o utilizan esas zapatillas de gomaespuma que se pusieron tan de moda hace poco en España. Además, muchos de ellos utilizan unos monos de lo más curiosos en las horas escolares. Con todo esto, imaginaros la que se monta en los pasillos cada vez que salen al recreo o llegan de casa.

33. Aquí a los alumnos que hacen sus deberes se les premia con sellos divertidos y pegatinas. Tendrías que ver la diferencia entre los cuadernos de esta gente y los míos del colegio. Continuando por aquí, en clase, incluso cuando el profesor está explicando la lección se les deja dibujar y crear a su gusto. Cuando son ellos los que trabajan el profesor puede leer un libro, contar una historia o hacer un baile (esto último no es cierto, pero molaría, eh?)
34. Ojo con dejar cosas en el coche! Y no, no me refiero a los posibles robos sino al posible proceso de congelación que sufrirá todo aquello que dejes dentro más de 15min. No sólo el agua de las botellas, también la toalla de la piscina, los plátanos de la compra, los yogures (ya entiendo porqué toman tanto helado), el perro,...
35. Y hablando de coche...precaución con conducir cualquier tipo de vehículo por estas carreteras de noche durante una de las usuales tormenta de nieve. Ya no es que te subas a las aceras o a los carriles bici sino que puedes acabar conduciendo en dirección contraria! Por ahora, mi cinturón no tiene ninguna muesca.
Dentro de un mes, volveré con más historietas Desde el Fin de la Landia!
Besotes ja hyvää ystänpäivää kaikille!  

jueves, 20 de diciembre de 2012

7ª ENTRADA


Hoy, 20/12/2012, me pongo a escribir por última vez en este año, ya ha pasado otro mes y con este cumplo tres en esta nueva etapa en Finlandia.

Por lo que parece y a falta de que lo que pase mañana, seremos nosotros lo que poco a poco destruyamos este mundo, nada de cataclismos y desastres propios de las pelis de Hollywood, aunque la sensación del fin del mundo debe ser parecida a la de (sobre)vivir un otoño aquí.

Vayamos al grano.

ACONTECIMIENTOS:

Lo primero comentar que por fin y tras pasar una delicada operación y 3 semanas en el hospital, Terhi está de vuelta a casa. Pese a que se tiene que valer de un andador para poder moverse y su estado físico no es el óptimo es una gran noticia que haya vuelto.

El tiempo que estuvo en el hospital recibimos la ayuda de sus hermanas y no me puedo quejar en absoluto. Buena compañía, buena comida y más tiempo libre. Las niñas lo han llevado bastante mejor de lo que se preveía y a día de hoy siguen derrochando sonrisas y alegría. Eso sí, todo el esfuerzo y la tensión de estas últimas semanas me están pasando factura y necesito con apremio la vuelta a casa!

El 6 de diciembre es una fecha importante para esta gente ya que se celebra el Día de la Independencia., la fiesta consiste en sentarte frente al televisor desde las 9h hasta las 00h, muy fines. Como información general comentaros que Finlandia obtuvo su independencia en el año 1917 así que estamos hablando de un país con MUY POCA HISTORIA (lo pongo en mayúsculas porque esta frase define perfectamente a esta nación).

Para completar esta sección os comentaré que estás últimas semanas no hemos parado de tener celebraciones navideñas, aquí estas fechas se viven de una manera especial debido entre otras cosas a que (el verdadero) Papa Noel vive a pocos kilómetros de aquí, en Laponia. A pesar de su famosa barrigota se mueve ayudado por su trineo mágico y sus “porros” (transcripción de renos) con asombrosa rapidez porque no me lo dejo de cruzar por todos lados!
Aparte, hemos tenido los cumpleaños de Natalia e Irene con la familia un día y con las amigas otro, así que la cosa ha estado entretenida.

TRABAJO:

Este mes ha pasado volando debido principalmente al trabajo. 
Cada día me levanto sobre las 7:45h ya que las clases empiezan a las 8:15h. Por ahora no he llegado tarde ningún día!
La verdad es que no paro de aprender y hacer cosas nuevas en el cole. Las horas de inglés y deporte me ocupan la mayoría del tiempo pero encuentro huecos para hacer otras cosas y sacar provecho de las fabulosas instalaciones. 

El profesorado está encantado conmigo y yo con ellos. No me ponen ninguna traba a las nuevas ideas que les propongo, es más me animan a desarrollarlas y a pensar más.

Lo que no sé está muy claro es que pasará a partir del próximo enero ya que hoy mismo nos han comunicado que alguna Ley ha cambiado y no me aseguran el puesto (la crisis también ha llegado aquí). Eso sí, parece que no dejaré de estar relacionado con la educación finlandesa porque el próximo año me han propuesto aumentar los Clubs de deporte y empezar con los de español no solo en este cole sino también en los de alrededor.

Y por supuesto que seguiré con el equipo de fútbol que quizá se conviertan en dos el próximo año. Hasta la fecha los chavales han aprendido pocos pero importantes detalles como por ejemplo, que las patadas hay que dárselas al balón y no a las piernas de los rivales o que es mejor conservar la posición a correr como “pollo sin cabeza”, pero queda mucho por hacer. He decidido que les voy a poner un vídeo del Barsa y les voy a pedir que hagan lo mismo, así que no os extrañe vernos algún día en el banquillo en un partido de Champions…le estoy pillando el gustillo!

TIEMPO:

Me cag* en el %$&· tiempo. Esta mañana solo hemos tenido -18ºC pero hace pocas jornadas vivimos durante una semana a -21ºC…DE MEDIA!! Alcanzando los -25ºC por las noches fácilmente. ¿Cómo se sobrevive con estas temperaturas? Pues ingratamente!
Ya no es que se te congelen las manos y la nariz, el problema es que se te congelan hasta los ojos y podíamos decir que hasta el cerebro; que el móvil te deja de funcionar al menos que te lo metas en la entrepierna; que o calculas bien los segundos que vas a quitarte los guantes y manoplas para coger algo del bolsillo o puedes acabar con un par de dedos menos en tus manos; o que o llevas tu bebida en un termo caliente o tienes que ponerte hacer un fuego en mitad de la calle para poder beber. 
Durante la primera ola de frío me fui a comprar comida antes de ir a la piscina. Cual fue mi sorpresa que al llegar a casa todo estaba congelado y la mitad de las cosas las tuve que tirar al día siguiente. Pero vamos aprendiendo!
Lo peor es que ahí no acaba la cosa, no sólo tienes que vigilar el mercurio sino que tienes que prestar mucha atención al viento, porque como sople aunque sea una leve brisa…es mejor no salir de casa!
Pero aquí la vida no para. La gente sigue sacando a pasear a los perros y a los bebés a dormir la siesta al porche, sigue yendo al trabajo en bici y haciendo “footing” por las noches y hasta…


No comments!!


Quizá a lo que no estamos acostumbrados los criados en el clima mediterráneo, es a pasar en pocos minutos de +80ºC (sauna) a -20ºC (calle), pero siguiendo unos sencillos consejos es fácil sobrellevar estos "ligeros" cambios de temperatura.



La nieve, que no ha dejado de caer con fuerza este último mes, ha cubierto por completo carreteras, aceras y demás por lo que es toda una aventura conducir por aquí, tanto el coche (siempre que consigas derretir el hielo en la cerradura y abrir la puerta) como la bici que utilizo para ir a los entrenamientos, los cables de freno totalmente inútiles por el frío (menos mal que aquí casi todas tienen el freno principal en los pedales). 

Lo de hacer tu vida sobre varios centímetros de nieve es una experiencia. Hace ya semanas que no piso el asfalto y tengo que aceptar que más de un susto me he llevado pero nada grave, mi integridad física sigue a salvo.

Pero el mayor inconveniente que encuentro en vivir aquí sigue siendo la falta de luz (el sol lo recuerdo por las fotos que miro de vez en cuando en el ordenador), la noche no es lo mío. A día de hoy la LUZ (digo bien) viene sobre las 10:30h y oscurece sobre las 14h, toda una locura para tu metabolismo. 
Ante la ausencia de sol muchas familias adquieren una “lámpara solar” que suelen enchufar a la hora del desayuno. Pero aquí, en casa, me tengo que conformar con ingerir una pastilla de vitamina D.  

“SPARE TIME”:

La mayoría de mi tiempo libre -y cuando me refiero a libre es aquel que paso fuera de casa- lo dedico a entrenar. Le estoy dando bastante al tema del Triatlón con el objetivo de hacer alguna competición en verano, si ando por aquí.

Asímismo, sigo ampliando mi red de conocidos porque amigos, lo que se dice amigos, sigo con los tres de siempre! No nos aburrimos e intentamos hacer planes entretenidos cada fin de semana a pesar de las inclemencias meteorológicas.
  
COMIDA:

Le tenía ganas a esta sección! La comida finesa…mmmmm…por dónde empezar.
Productos básicos en la dieta del país: leche (como bebida principal en todas las comidas), patatas (en todas sus versiones), salchichas (de todo tipo y condición), los días de suerte, salmón (exquisito, quizá porque procede de Noruega) y los días super especiales, reno (finés y sabroso). Para acompañar la comida pan negro (muy sano pero malo como el solo) y como postre, dulces variados y bayas.

El resto: pasta, arroz, pollo, verduras congeladas y PEPINO ESPAÑOL.  Queda claro que aparte del sol y la gente lo que más echo de menos aquí es la comida de mamá.

Tan mala es la comida que una de las frases más recordadas por aquí es la que espetó Jacques Chirac tras una visita a Inglaterra, dijo: “after Finland, Britain is the country with the worst food”. Ahí queda eso!

De todas formas, ya sea por el deporte, por el frío o por estos horarios locos...la verdad es que no paro de comer. Y cuando digo eso me refiero a que no puedo estar más de dos horas despierto sin probar bocado. Lo bueno es que he conseguido administrar a la perfección los alimentos de la tierra que trajeron D y M hace un mes y gracias a ello me doy un pequeño capricho todos los días.
  
IDIOMA:

JA, JA, JA
¿Qué os parece esta palabra? - Lentokonesuihkuturbiinimoottoriapumekaan, sólo tiene 61 letras!! Pues así con todo. Y como una imagen vale más que mil palabras aquí un ejemplo:


Y otro:

Nainen=mujer (en nominativo, como sujeto)
Naisen=de la mujer
Naista=parte de la mujer
Nainen= en acusativo (como complemente directo)
Naissessa= dentro de la mujer
Naiseen= a la mujer (movimiento fuera a dentro)
Naisesta= de la mujer (pero indicando movimiento de dentro a fuera)
Naisella= cerca de la mujer.
Naiselta=desde la mujer (alejándose)
Naiselle= a la mujer (acercamiento)
Naisena=como una mujer
Naiseksi=convertirse en mujer
Naisetta=sin la mujer

Y el último:

järki = reason, sense, intelligence
järjestää = organize
järjestelmä = organization
järjestelmällinen = organized
järjestelmällistyttää = organizationalize
epäjärjestelmällistyttää = unorganizationalize
epäjärjestelmällistyttämätön = having unreflectional attention to antiunorganizationalize
epäjärjestelmällistyttämättömyys = unreflectional attention to antiunorganizationalize
epäjärjestelmällistyttämättomyydellä = with unreflectional attention to antiunorganizationalize
epäjärjestelmällistyttämättömyydellään = with his unreflectional attention to antiunorganizationalize
epäjärjestelmällistyttämättömyydelläänkö = is it with his unreflectional attention to antiunorganizationalize?
epäjärjestelmällistyttämättömyydelläänköhän = I wonder if it is possible, with his unreflectional attention to antiunorganizationalize?
epäjärjestelmällistyttämättömyydelläänköhänkään? = I wonder if it is possible, even with his unreflectional attention to antiunorganizationalize

El origen de estas diferencias es que el finlandés pertenece a la familia de las lenguas fino-úgricas, nada que ver con las indoeuropeas que es de donde desciende, entre otras, el español. 
Sólo deciros que para enterarme algo de que es cada cosa en el super por ejemplo, utilizo el segundo idioma oficial en Finlandia, el sueco!

Por lo tanto, podemos concluir que suena mal, es extraordinariamente difícil, con una gramática infernal y aquí desde que tienen 10 años son capaces de hablar un inglés fluido, muchos inconvenientes para dedicarle tiempo a aprenderlo.

 ¿Ansiosos? Aquí están...THE CURIOSITIES:

28. Los fineses por lo general son bastante cerdos. Las servilletas sólo para ocasiones especiales igual que el hecho de bajar la tapa del WC. Los escupitajos, pedos y eructos son bienvenidos en cualquier ocasión incluso entre adultos y cuanto más ruidosos mejor!

29. Tanta es su afición a las patatas y a las salchichas que una de las serie de dibujos animados más seguidas está protagonizada por estos alimentos.

30. Creo que ya lo comenté en entregas anteriores, pero es algo que no me deja de sorprender. Aquí las chicas en vez de teñirse de rubio eligen tonos oscuros para teñirse no solo el pelo sino también las cejas y hasta las pestañas! Además, es exagerado el uso que hacen del pote en sus caras.

31. La igualdad de sexos en este país va hasta límites insospechados. Fue la segunda vez que fui a la piscina. Estaba duchándome tan tranquilo después del entreno y de la sauna cuando me giro y veo a una mujer pasando la mopa a un metro de distancia. WTF!!!? Pensé, pero lógicamente fui el único que lo hizo porque la gente estaba tan tranquila. En fin que la mujer siguió su camino limpiando y “poniéndose las botas” mientras yo me puse rápidamente las mías para salir lo más rápido posible de allí. Con el paso del tiempo hasta nos saludamos, yo en pelota picá y ella con su mopa.



El próximo año espero poder volver con más aventuras! Ahora toca hacer la maleta, disfrutar de las vacaciones y recargar las baterías para volver con fuerza al extenuante Fin de la Landia.

Hyvää Juolua! Happy Xmas! Feliz Navidad!

Besotes y abrazotes para todos!

miércoles, 12 de diciembre de 2012

12/12/12

Hoy, haciendo una excepción, escribo esta pequeña entrada porque creo que la fecha lo merece y es que amanecí con las latas de atún a buen recaudo y las flechas y la navaja bien afiladas preparado para  enfrentarme al Fin del Mundo aquí en el Fin de la Landia pero...SORPRESA! Al correr las cortinas veo que nada había cambiado, todo seguía igual: el cole frente a mi ventana, la nieve, la oscuridad,...total, una completa decepción!
Habrá que esperar 89 años para probar "suerte" de nuevo...

Esta es la luz que nos ilumina durante 3 horas!!